Een baanclinic tijdens de Zesdaagse in Ahoy

De kerstdagen zijn al voorbij, maar er valt toch nog een verlaat kerstcadeautje in mijn mailbox van Loraine. Of ik met een clubje fietsvriendinnen van haar mee wil naar een baan clinic groepsfoto tijdens de Zesdaagse in Ahoy op 7 januari 2017. In mijn enthousiasme zeg ik meteen ja. En er daarna over na denken doe ik maar niet, want een beetje eng en spannend vind ik het wel!
Bijna leek het niet door te gaan. In de nacht naar die 7e ijzelde het verschrikkelijk en ‘s-morgens was het spekglad op de weg. Gelukkig is de weg bij ons vertrek om 12.30 uur weer goed begaanbaar en komen we ruim op tijd aan bij Ahoy.
Het Zesdaagse programma begint om 18.00 uur. Onze clinic zit hier een paar uur voor, van 15.00-16.00 uur, in een nog bijna lege Ahoy. Na ontvangst met koffie en thee is het omkleden en wordt er een fiets voor ieder van ons afgesteld. Zelf monteren we onze eigen pedalen erop. Een baanfiets is eigenlijk een uitgeklede, of niet aangeklede racefiets. Er zitten geen remmen op (help) en hij heeft een vast verzet, dus schakelen is er niet bij. Het is ook een doortrapper ofwel een fixie. Als ik diep in mijn geheugen graaf (60 jaar terug) heb ik ooit op zo’n fiets, maar dan heel klein, leren fietsen!! auto
Na uitgebreide instructies draaien we onze eerste rondjes over het grijze vlak, de in- en uitrijbaan. Daarna, door iets harder te trappen, een cirkeltje hoger, in het blauwe vlak en door nóg iets harder te trappen tussen de zwarte en rode lijnen. Dan minderen we weer snelheid en zakken af naar de grijze baan om te leren stoppen. In plaats van in je remmen te kunnen knijpen moet je iets tegendruk geven met je pedalen en daardoor duurt het wel zo’n ronde of twee voor je je aan de boarding kunt vastpakken en stil staat. Zo krijg je langzaam het gevoel hoe de fiets reageert, want dat is wel even wennen.
baanDe wielerbaan is verdeeld in verschillende gekleurde ringen waaraan je kunt zien waar je fietst qua hoogte. Naar boven kijkend krijg ik kippenvel van de steile hoogte (33 graden). Maar éénmaal achter onze voorrijder fietsend is dat zo weg. Ik zie alleen nog maar de baan onder me. Wanneer ik harder trap stuurt de fiets mij naar boven en trap ik minder hard dan daal ik vanzelf weer en val dus echt niet om 😉  Om hélemaal bovenin de baan te kunnen fietsen moet je een gemiddelde tussen de 35 en 40 km per uur hebben. Lijkt een hele opgave, maar op de baan is dat zelfs voor mij geen probleem 🙂 Zonder dat ik er erg in heb zie ik aan de reclameblokken dat ik al op het hoogste punt in de baan fiets. Wouw, dit is echt gaaf. Helaas hebben we maar een uur en dat vliegt om. Maar wel veel geleerd. Een nieuwe ervaring rijker, fris gedoucht en met nog een dosis adrenaline in het lijf mogen we bij de renners en hun entourage rondkijken. Een drukke bedoening op een kleine ruimte. Daarna genieten we nog van een mooi avondprogramma en alles daaromheen. Moe maar voldaan keren we laat in de avond weer huiswaarts. Wat een super dag hebben we gehad. Bedankt Loraine.

werkplaats dernies baanfietse

Advertenties

Over Heuvelrugloper

Sporter en levensgenieter.
Dit bericht werd geplaatst in Fietsen. Bookmark de permalink .

2 reacties op Een baanclinic tijdens de Zesdaagse in Ahoy

  1. ruud zegt:

    Gaaf Els! Echt een ervaring om zoiets mee te maken, en te doen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s