1/8 Triatlon Woerden 2e Pinksterdag 2017

Na 8 weken niet lopen, vanwege een spierscheurtje in de diepe kuitspier, nog maar 3 weken tot aan de triatlon, dus spannend of ik mee kon doen in Woerden. Met rustig opbouwen en alleen focussen op het uitlopen van de 5 km kwam het vertrouwen. Ik durfde het wel aan.
12.00 uur: Al vroeg afgereisd naar Woerden om mijn startbescheiden op te halen en het wisselterrein eens op mijn gemak goed te bekijken. Deze is namelijk in de parkeergarage in het centrum van Woerden. Van daaruit is het nog wel een stukje lopen naar de Singel van Woerden voor het zwemonderdeel zie ik en dus ook weer terug naar de garage! Fiets- en loopparcours stonden duidelijk op de website. Het fietsonderdeel loopt van Woerden naar Kamerik en dat moeten we 2x afleggen. Het looponderdeel bestaat uit 2x een ronde om de singel en finishen op een gezellig pleintje. Leuk vooruitzicht ūüôā
Tot 1e Pinksterdag is het water nog te warm om met een wetsuit te mogen zwemmen, maar vandaag mogen we zelf kiezen tussen het wet- en Tri-suit!! Curieus. Het water is toch echt nog lekker warm! Ik had me al ingesteld op het Tri-suit, dus niet meer twijfelen!
15.00 uur: De zwemstart is vanuit het water en we worden weggeschoten door een hard kanonschot. Beetje stroming, een harde wind en aardig wat golfjes zorgt ervoor dat menig deelnemer, waaronder deze matige zwemmer, er langer over doet dan normaal. Maar na 500 meter zwoegen zit het er toch weer op en klauteren we, via een steigeronderdeel, de singel weer uit. Daarna is het nog een paar 100 meter, op blote voeten over de klinkers, naar de wisselzone lopen. Na het wisselen moeten we, met de fiets aan de hand, nog een stuk door de parkeergarage lopen voordat we er op mogen springen en met een klimmetje eruit mochten fietsen. Aardig lange wisseltijden dus. Zo is iedere triatlon weer anders. Al snel zijn we de stad uit en fietsen, windje mee, via een mooi geasfalteerde weg naar Kamerik. Na 5 km krijgen we daar een krap keerpunt (bijna stilstand) en mogen tegen de wind in weer terug naar Woerden. Voordeel van een lange rechte weg is wel dat je veel je ligstuur kunt benutten. Na het ronden van de singel in Woerden nog 1x dit zelfde parcours en zit het fietsonderdeel er op. Het fietsen gaat me gelukkig goed af. Het fietsen op wattage afgelopen winter werpt zijn vruchten af. Weer terug in de parkeergarage moeten mijn ogen even wennen aan het duister, wel mijn fietsbril afgezet hoor ūüėČ Ik rijd ook bijna √≥ver de afstapstreep heen, oei, dat kan je maar zo strafminuten opleveren! Weer een stukje met de fiets aan de hand lopen naar mijn wisselplaats en dan mag ik aan het laatste, het looponderdeel, beginnen. Wel een beetje spannend of ik dit goed doorkom. Met het zwemmen is gelukkig de zon gaan schijnen en nu met lopen is het dan ook al aardig warm, maar voor zo’n dag heerlijk weer. ¬†De 1e ronde rustig gestart en het voelt gelukkig goed, dus in het zelfde tempo proberen door te gaan. Ik merk in de 2e ronde wel dat de duur er nog niet is, dus kost wel iets meer moeite. Maar na de finish voel ik me nog prima en ben ik ook dik tevreden met het resultaat en mijn 2e plaats bij de masters 60+. ¬†Bedankt organisatie en vrijwilligers voor weer een mooie triatlondag.
Nu rustig weer proberen wat meer loopsnelheid te krijgen voor de triatlon in Veenendaal, eind augustus. En volgend weekend op naar een volgende uitdaging, Limburgs Mooiste 107 km en 1600 hoogtemeters ūüėČ

Advertenties
Geplaatst in Triathlon-Duathlon | Een reactie plaatsen

Een baanclinic tijdens de Zesdaagse in Ahoy

De kerstdagen zijn al voorbij, maar er valt toch nog een verlaat kerstcadeautje in mijn mailbox van Loraine. Of ik met een clubje fietsvriendinnen van haar mee wil naar een baan clinic groepsfoto tijdens de Zesdaagse in Ahoy op 7 januari 2017. In mijn enthousiasme zeg ik meteen ja. En er daarna over na denken doe ik maar niet, want een beetje eng en spannend vind ik het wel!
Bijna leek het niet door te gaan. In de nacht naar die 7e ijzelde het verschrikkelijk en ‘s-morgens was het spekglad op de weg. Gelukkig is de weg bij ons vertrek om 12.30 uur weer goed begaanbaar en komen we ruim op tijd aan bij Ahoy.
Het Zesdaagse¬†programma begint¬†om 18.00 uur. Onze clinic zit hier een paar uur voor, van 15.00-16.00 uur, in een nog bijna lege Ahoy. Na ontvangst met koffie en thee is het omkleden en wordt er een fiets voor ieder van ons afgesteld. Zelf monteren we onze eigen pedalen erop. Een baanfiets is eigenlijk een uitgeklede, of niet aangeklede racefiets. Er zitten geen remmen op (help) en hij heeft een vast verzet, dus schakelen is er niet bij. Het is ook een doortrapper ofwel een fixie. Als ik diep in mijn geheugen graaf (60 jaar terug) heb ik ooit op zo’n fiets, maar dan heel klein, leren fietsen!!¬†auto
Na uitgebreide instructies draaien we onze eerste rondjes over het grijze vlak, de in- en uitrijbaan. Daarna, door iets harder te trappen, een cirkeltje hoger, in het blauwe vlak en door n√≥g iets harder te trappen tussen de zwarte en rode lijnen. Dan minderen we weer snelheid en zakken af naar de grijze baan om te leren¬†stoppen. In plaats van in je remmen te kunnen knijpen moet je iets tegendruk geven met je pedalen en daardoor duurt het wel zo’n ronde of twee voor je je aan de boarding kunt vastpakken en stil staat. Zo krijg je langzaam het gevoel hoe de fiets reageert, want dat is wel even wennen.
baanDe wielerbaan is verdeeld in verschillende gekleurde ringen waaraan je kunt zien waar je fietst qua hoogte. Naar boven kijkend krijg ik kippenvel van de steile hoogte (33 graden). Maar √©√©nmaal achter onze voorrijder fietsend is dat zo weg. Ik zie¬†alleen nog maar de baan onder me. Wanneer ik harder trap stuurt de fiets mij naar boven en trap ik minder hard dan daal ik vanzelf weer en val dus echt niet om ūüėČ ¬†Om h√©lemaal bovenin de baan te kunnen fietsen moet je een gemiddelde tussen de 35 en 40 km per uur hebben. Lijkt een hele opgave, maar op de baan is dat zelfs voor mij geen probleem ūüôā Zonder dat ik er erg in heb zie ik¬†aan de reclameblokken dat ik al op het hoogste punt in de baan fiets. Wouw, dit is echt gaaf. Helaas hebben we maar een uur en dat¬†vliegt om. Maar wel veel geleerd. Een nieuwe ervaring rijker, fris gedoucht en met nog een dosis adrenaline in het lijf mogen we bij de renners en hun entourage rondkijken. Een drukke bedoening op een kleine ruimte. Daarna genieten we nog van een mooi avondprogramma en alles daaromheen. Moe maar voldaan keren we laat in de avond weer huiswaarts. Wat een super dag hebben we gehad. Bedankt Loraine.

werkplaats dernies baanfietse

Geplaatst in Fietsen | 2 reacties

Wattbiken. Nooit te oud voor iets nieuws!

Altijd gezegd ‘¬†binnen trainen, niets voor mij!!’ Ik moet de wind om mijn neus voelen, dus buiten trainen in weer en wind.¬†Maar sinds kort, na een introductietraining, het¬†Wattbiken omarmt. Echt een mooie trainingsvorm, naast het MTB’n, voor¬†de wintermaanden.

Foto: Harmen van der Pannen

Foto: Harmen van der Panne

Je werkt aan je vermogen en aan je techniek. Het trainen doe je in hartslagzones en op vermogen, dus op je eigen niveau. En onder begeleiding van goede trainers die oog hebben- en de tijd nemen voor iedere fietser. De training duurt 90 minuten en er zitten voldoende herstelmomenten in om dat goed vol te kunnen houden. De volgende ochtend kan ik ook gewoon de trap op- en aflopen. Pas bij mijn duurloopje voel ik dat er stevig getraind is ūüėČ Mijn andere activiteiten zijn er nu ook wat op aangepast. De dag ervoor even geen stevige heuvelloop en de dag erna een rustig kort loopje of soms zelfs niets!! ¬†Heel blijven is belangrijker! En een b√©√©tje buiten trainen is het toch eigenlijk ook wel, want alle ramen en deuren staan lekker open. Soms heb ik zelfs net zulke koude voeten als tijdens het MTB’n ūüôā Voor mijn gevoel is deze training een meerwaarde om de draad in het voorjaar met de racefiets weer makkelijker op te pakken. Ik ben ook heel benieuwd waar dit mij in het triatlonseizoen 2017 gaat brengen! Het lopen toont geen progressie meer, maar het fietsen en zwemmen tot nu toe nog wel!
Dit moet je echt eens proberen.¬†Voor informatie wat het allemaal behelsd kun je de site van ‘Fietsen op Wattage’ raadplegen.

 

Geplaatst in Fietsen, Triathlon-Duathlon | Een reactie plaatsen

Holland Classic – NTFU 60 jaar

NTFU 60 jaar. Dat moet gevierd worden en wel op Papendal, met toertochten voor de race en de MTB op 10-09-2016 .
Ook DTC doet mee met de viering door¬†er een ledenactiviteit van te maken, dus een cadeautje voor de DTC’s die hieraan deelnemen. Bedankt hiervoor DTC.
hollandclassic-welkomstgebak-2Bij aankomst op het terrein was het een gezellige drukte en worden de fietsers die lid zijn van de NTFU van harte welkom geheten met koffie, heerlijk gebak en ook nog eens mooi zonnig weer. Een goed begin van de tocht dus.
Er kan uit 3 routes, van ieder 60 km, gekozen worden, of als je een van de bikkels bent mag je ze ook alle 3 fietsen!! Start, finish en verzorgingspost voor alle tochten bevinden zich op Papendal.
Paul en ik vinden de 60 km zwarte route met 850 hoogtemeters genoeg voor vandaag.
Van start tot finish is er eigenlijk niets vlak in deze prachtige route. De eerste serieuze klim krijgen we al bij Rozendaal, met daarna de Zijpenberg die hier nog met weinig hoogteverschil overgaat in de Posbank. Even rust voor de benen dus en genieten van de hollandclassic-posbank-jack-uituitzichten. Bovenop even gestopt, gegeten, gedronken en gezellig gekletst met andere fietsers. Na aardig wat hoogtemeters gehad te hebben volgt linksaf, om het restaurant bovenop de Posbank, een mooie afdaling richting De Steeg. Maar ja, onderaan moeten de benen er weer aan geloven en is het opnieuw klimmen, weer naar het restaurant bovenop De Posbank. Dit is de klassieke klim. Hier nemen we afscheid van de Posbank en dalen we af naar Rheden om voor de 2e keer¬†de Zijpenberg te beklimmen, maar nu vanaf een andere kant. Ook geen gemakkelijke klim! Maar ja, als je niet wilt klimmen, moet je niet voor de zwarte route kiezen! Na de afdaling vanaf de Zijpenberg gaat het richting de Emma Pyramide. Deze beklimming vind ik de mooiste qua klim met al z‚Äôn bochten. Tot nu toe voelen de benen gelukkig nog goed en ze krijgen na deze klim¬†even rust. Tijd om even goed te drinken. Maar met 850 hoogtemeters in 60 km is de rust natuurlijk relatief. De ‘vlakke’ weg gaat heel stiekem over in een stuk vals plat, wat weer overgaat in een stevig klimmetje. Een klimmetje met een naam, de Waterberg. Dat zie ik tenminste in mijn rechterooghoek op een gebouwtje staan!! Inmiddels tel ik toch stiekem af. Want als je de DTC-tocht vanuit Heelsum wel eens gefietst hebt, weet je dat er in en rond Arnhem niets vlak is! Bijvoorbeeld de op- en afgaandeweg van Park Sonsbeek, naar Park Warnsborn, via de Zijpendaalseweg. Maar wel erg mooi. hollandclassic-aankomst-dtcmannenNa 64 km, 1 lekke band en maar 1 keer een stukje verkeerd fietsen (MTB bordje leek op dat van onze route) fietsen we het gezellige Papendal weer binnen. Het was een mooie tocht, precies genoeg voor ons om erna nog van de catering en de gezelligheid te genieten, samen met Bert Corsten, die we na de finish tegenkomen. Onderweg ook een aantal DTC‚Äôs tegengekomen op ‚Äėonze‚Äô route.
Ben je nieuwsgierig naar de route klik dan hier https://www.strava.com/activities/707139514

P.s. foto’s zijn van de website van deze tocht ‘geleend’.

Geplaatst in Fietsen | Een reactie plaatsen

Triatlon Veenendaal 1/8

27 augustus 2016. Alweer 2 jaar geleden dat ik hier, bij de van Dijk triatlon Veenendaal, ¬†aan de start voor de 1/8 triatlon stond. Toen als 60+ en nu als 65+. Dus toch weer spannend! De inschrijving gaat snel, geen rijen voor de tafels. En de controle van de fiets gaat ook goed. Fiets op mijn startnummer aan de stang hangen en de fiets- en loopspullen op mijn handdoek eronder. Dit keer ook maar een bidon water op de fiets, want het zit toch tegen de 30 graden aan. Met zwemmen en fietsen een heerlijke temperatuur, maar met lopen aan de warme kant. Dus tijdens het fietsen proberen flink te drinken. Het zwemmen is nog steeds het slechtste onderdeel bij mij en ik kom ook, na 500 meter, als een van de laatste van mijn startserie uit het water ūüė¶ Zwemfinish_Els-2¬†Met¬†fietsen maar proberen wat goed te maken. Net een nieuwe fiets, Cannondale Synapse, dus moet lukken! Staat wel een aardig windje, maar met drie rondes van net geen 7 km heb je hem iedere ronde maar kort tegen. Ik kom al snel in een groepje meisjes terecht wat¬†dorpsgenoten blijken te zijn. Ik had ze al op de startlijst zien staan, maar met een helm toch lastig om elkaar te herkennen.¬†Even snel een praatje, wat ons meteen op een waarschuwing (zonder gevolgen gelukkig) komt te staan van een jurylid op de motor. Dus snel weer gepaste afstand nemen. Maar alle drie de rondes blijven we toch dicht bij elkaar qua snelheid. Fiets-4Door de stukken tegen de wind toch wat zware benen gekregen en na de wissel¬†gaat het¬†lopen de 1e kilometer dan ook wat stroefjes. De overige vier gaan wel iets beter, maar de warmte maakt het toch zwaar. Er staan gelukkig¬†veel drinkposten onderweg waar ik dan ook gretig iedere keer een beker aanpak en over mijn rug gooi. Halverwege iedere ronde (ik hoef er gelukkig maar 2) kun je zelfs onder een¬†douchestraat door lopen.¬†Dat maakt het voor de lopers een stuk aangenamer. Ook tijdens het lopen zit ik weer tussen mijn dorpsgenoten wat tot de finish zo blijft.
Na 1:26:59 uur passeer ik de finish. Toch weer volbracht en ook nog 2 minuten sneller dan de vorige keer zie ik tot mijn verbazing, want zo voelde het echt niet.
En als 1e 60 plusser ga ik ook nog met bloemen en een medaille naar huis. Bloemen en medailleWat een top dag. Wat ook over de organisatie en de vrijwilligers gezegd mag worden, TOP.

Geplaatst in Triathlon-Duathlon | 2 reacties

HenschotermeerGames juli 2016

Foto: Harry van 't Veld

Foto: Harry van ’t Veld

Woensdagavond 13 juli. De eeuwige twijfel! Er staat een koude wind en ik heb nog niet in open water gezwommen, zal ik wel deelnemen! Maar ik heb ingeschreven en ben blessurevrij, dus wat zeur je! Bij de HMG kun je uit verschillende onderdelen kiezen; de estafette en de 1500 meter (kidsrun) zijn hardlooponderdelen en daarnaast de RunSwimRun, wat de naam al zegt, stukje lopen, stukje zwemmen en nog eens een stukje lopen. Deze laatste vind ik het mooiste onderdeel om te doen. De HMG, een kleinschalig en gezellig evenement, maar wel professioneel opgezet en prima georganiseerd. En doordat het dicht in de buurt wordt gehouden zijn er ook altijd weer veel bekende deelnemers in het veld en supporters langs het parcours.
Bij aankomst zoeken alle RSR deelnemers een ‘strategisch’ plaatsje in de wisselzone voor hun zwemspullen. Om na het zwemmen het¬†zand van de voeten te spoelen¬†heeft iedereen zijn eigen oplossing waaronder een bidon, emmertje of teiltje. Maar¬†sommige ook niets. Die stappen zo met zandvoeten in hun loopschoenen.¬†Het is altijd weer een divers gezelschap aan deelnemers, van triathleten tot debuterende recreanten, maar wel √°llemaal een beetje gespannen. Het is nu de 4e keer dat ik hieraan deelneem, maar ik vind het ook nog steeds¬†spannend. Om 19.02 uur valt het startschot en beginnen we aan de 1e loopronde van 2500 meter om het Henschotermeertje. Het veld van deelnemers ligt na het lopen¬†al aardig uit elkaar. Bij mij gaat het lopen ook lekker en zit in de middenmoot als ik de¬†wisselzone in ga. Gauw naar m’n plekje. Schoenen uit, startnummer af, zwembrilletje op en in draf naar het water. Geen idee of het koud is, maar het valt alles mee, gelukkig. Nog buiten adem van het lopen gaat de eerste 200 meter niet lekker. Het duurt even om mijn adem onder controle te krijgen. Na ook nog een slok water binnen gekregen te hebben, waarbij het me opvalt dat het anders smaakt dan in het zwembad :-), gaat de laatste¬†250 meter, na het ronden van de boei, gelukkig¬†een stuk beter. Maar ben wel blij als ik weer bij het strandje van de wisselzone ben en mag gaan lopen. Maar eerst nog door het mulle zand weer omhoog ploeteren, voeten afspoelen en schoenen aan, wat moeizaam gaat door mijn koude vingers ūüė¶ Dan snel de zwembril af en het startnummer weer om en als een speer aan de laatste loopronde beginnen. Vanwege mijn slechte zwemkunst zit ik nu wat achter in het veld. Niet iedere loper is een zwemmer en omgekeerd ūüôā Het lopen gaat ook de 2e ronde weer lekker en ik haal aardig wat lopers in. Lekker motiverend, waardoor dit rondje korter lijkt dan het 1e en ik in bijna dezelfde tijd als de 1e ronde over de finish kom!! ¬†Hier¬†blijk ik √©√©n minuutje langzamer te zijn dan vorig jaar. Waarschijnlijk door het schoenengevecht.¬†Heel tevreden en geen spijt dat ik gegaan ben. Ik heb er weer van genoten. Intussen worden we ook nog¬†getrakteerd op¬†een klein zonnetje en een mooie lucht.
Misschien volgend jaar ook nog een schoenlepel meenemen voor een snellere wissel!!!!!
Bedankt organisatie en vrijwilligers. Het was weer een top avond. Tot volgend jaar.
Voor de liefhebbers is er trouwens op 17 augustus ook nog een zomereditie van de HMG. Kijk voor de uitslagen en¬†de foto’s¬†op de¬†FB pagina¬†van de HMG.
(0.12.48 uur zwemmen-0.25.30 uur lopen-eindtijd 0.41.09 uur)

Nog even inhalen!!!

Nog even inhalen!!!

Gefinisht.

Gefinisht.

2016-HMG-RSR-Andre

André Knop, van onze zondagloopgroep ,kwam in een knappe 30 minuten over de finish.

Mark van Hoorn. Foto: Harry van 't Veld

Organisator Mark van Hoorn. Foto: Harry van ’t Veld

Geplaatst in Triathlon-Duathlon | Een reactie plaatsen

Naar de MTB Stuifduinentocht van 21 februari j.l. met de VIP bus van de NTFU

Stuifduinentocht VIP-bus-2De NTFU is 60 jaar en viert dit met 12 jubileumtochten, waarvan de Ontwakingstocht van DTC Driebergen de derde is. Bij iedere jubileumtocht wordt de VIP bus ter beschikking gesteld. Zo ook bij de tweede jubileumtocht, op 21 februari, naar de Stuifduinentocht van TWC de Herberg in Hernen, in het land van Maas en Waal. Hiervoor werden de leden van DTC en Vélo Heuvelrug uitgenodigd. Ondanks regen en storm word dit keer de bus gevuld door 10 leden van DTC en 7 leden van Vélo Heuvelrug uit Amerongen. Zo werd het een gezellige bus vol met 17 deelnemers, waaronder 4 dames, met kundig en vrolijke chauffeur Angela achter het stuur. Helaas wist niemand dat een imbussleuteltje in je tasje handig zou zijn geweest. Nu hebben we 1 bosje, met gelukkig wel verschillende maten, om van 18 fietsen de sturen dwars te zetten om in de aanhanger te kunnen passen!
Stuifduinen2016-fietsenaanhangerDe vertrektijd loopt wat uit. Maar in de bus krijgen we koffie en thee om weer warm te worden en een brunchpakketje met een mandarijntje. Goed verzorgd op pad dus. We zijn nog net op tijd voor de inschrijving en gaan als laatste groep op pad voor de 45 km, na eerst alle sturen weer rechtgezet te hebben. Stuifduinen2016
Geen 35 km en 55 km vandaag, maar alleen de 45 km, dit vanwege het slechte weer van de afgelopen dagen. De eerste 10 km weten we al meteen dat het een pittige tocht zal worden. Daar moeten we twee lange blubberstroken over waar je alle kanten op glibbert en maar net overeind kan blijven. Tja, afstappen en tot je enkels weg zakken in de troep is ook niet erg aantrekkelijk. Ook windkracht 5 van opzij , waardoor je bijna de sloot in waait, en een miezerregentje, maken het extra lastig Hoe zwaar kan een tocht zijn!! Een verademing zijn dan ook de Stuifduinen met mooie klimmetjes en dalingen. Jammer alleen dat er nu zand word toegevoegd aan de klei op de draaiende onderdelen. Alles kraakt en piept als een studentenfiets en sommigen van ons krijgen dan ook problemen met de ketting. Stuifduinentocht PauzeOp het 25 km punt, na weer een lange blubbersrook, worden we onthaald met koffie, soep, koek en banaan in een gezellige en verwarmde schuur. De laatste 20 km zijn ook bar en boos hoor ik, maar die heb ik aan me voorbij laten gaan. De blubber komt me letterlijk en figuurlijk de neus uit! Ik fiets lekker over de weg naar de finish. Daar komen ook al een aantal DTC’s aanfietsen. De pijlen van het laatste stuk zijn al weggehaald! De fietsen en overschoenen worden bij binnenkomst door de vrijwilligers schoon gespoten. Wat dat betreft alle respect voor de vrijwilligers en de organisatie. Na de warme douche zijn we zelf ook weer herkenbaar en mogen van Angela weer de bus in voor de terugtocht. Maar eerst wel even de sturen weer dwars zetten!! En bij het uitstappen weer terug zetten. Ik kan het al bijna met de ogen dicht J Al met al was het een stoere tocht en een gezellige dag .
Stuifduinen2016-schoonspuiten
Geplaatst in Fietsen | Een reactie plaatsen